De populariteit van parfum bleef in de westerse cultuur niet beperkt tot alleen de Romeinse en Griekse beschavingen. Ook de oude Chinezen waren pioniers op het gebied van geurproducten en maakten er in hun dagelijks leven veelvuldig gebruik van. De Chinezen, die vaak worden gezien als degenen die parfum in de oosterse cultuur hebben geïntroduceerd, gebruikten tal van ongebruikelijke geurproducten. Zo was bijvoorbeeld de inkt waarmee ze schreven ook geparfumeerd en rook deze elegant. Tijdens de Sui- en Song-dynastieën gebruikten veel Chinese edelen en rijke mensen parfum voor hun persoonlijke verzorging. Ze verhandelden de ingrediënten meestal via de Zijderoute. Parfum bereikte het hoogtepunt van zijn populariteit tijdens de Yuan-, Ming- en Qing-dynastieën.
Hoe gebruikten de oude Chinezen parfum?
De oude Chinezen gebruikten parfum graag als onderdeel van hun dagelijkse verzorgingsritueel, maar dat was niet het belangrijkste doel. Ze geloofden dat geurproducten hun levenskwaliteit verhoogden en daarom omringden ze zich thuis met aromatische voorwerpen. Parfum speelde ook een belangrijke rol in gebedshuizen. Het werd vaak gebruikt om goden en godinnen te eren. De Chinezen beschouwden parfum als een product dat elke ruimte kon desinfecteren en zuiveren. Daarom gebruikten ze het vaak in de hoop dat het ziekten op afstand zou houden. Oosterse geuren bevatten doorgaans een flinke dosis kruiden en specerijen, waardoor ze geschikt zijn voor medicinale doeleinden. Hoewel de oude Chinezen het idee om zich met parfum te zalven wel konden waarderen, hanteerden ze een meer spirituele en utilitaire benadering als het op het gebruik ervan aankwam.
Oude parfums in China
Voordat de Chinezen begonnen met het maken van complexe parfums met vele ingrediënten, gebruikten ze eenvoudige parfums met natuurlijke geurcombinaties die alom geliefd waren. Moderne oosterse parfums zijn sterk geïnspireerd door deze oude creaties.
Wierook
Vanwege de exorbitante prijs was wierook alleen toegankelijk voor adellijke families en werd het vaak gebruikt als huisgeur. Wanneer het in wierookbranders werd geplaatst, verspreidde het aroma zich door de omgeving. Wierook werd een symbool van hoge status en men geloofde dat het spirituele voordelen had. Wierook, ook wel Xiang genoemd – wat ‘geur, aroma, parfum, smaakstof en specerij’ betekent – was er in verschillende vormen die bij het verbranden de geliefde geur verspreidden. Chinese wierook werd populair tijdens de Qin- (221-206 v.Chr.) en Han-dynastieën. De Han-geleerde Cheng Xuan (127-200) beschreef wierook als ‘pasta’s’ gemaakt van aloë (garoo), putchuk (costus), kruidnagel, kamfer, muskus en wilde honing.
Nectar
Nectar werd vaak gebruikt door Chinese vrouwen die lekker wilden ruiken wanneer ze in het openbaar waren. Nectar werd gemaakt met ingrediënten afkomstig van verschillende bloemen, zoals lotus, lelie en chrysant. In tegenstelling tot wierook, dat als geschikt werd beschouwd voor zowel mannen als vrouwen, werd nectar altijd aangemerkt als damesparfum.
Agarhout
Agarhout of Chen Xiang was een belangrijk ingrediënt in de geschiedenis van het oude Chinese parfum. Dit kostbare parfum, met een rijke geschiedenis, werd vaak gebruikt tijdens religieuze rituelen. Het stond erom bekend het meditatieproces te bevorderen. De Chinezen kochten ook producten op basis van agarhout omdat deze van nature aromatisch waren.
Invloed van het boeddhisme op de oude Chinese parfumcultuur
De opkomst van het boeddhisme versnelde de ontwikkeling van de Chinese wierookcultuur door de introductie van meditatieve praktijken in tempels en kloosters. Het branden van wierook werd synoniem met het eren van goden en het zuiveren van de tempelruimte. In het Tang-China (618-906) werden door Xin Xiu Ben Cao ‘zes essentiële parfums’ genoemd, namelijk aloëhout (garroo), wierook, kruidnagel, patchouli, elenni en vloeibare amber.
