De commerciële parfummarkt beleefde in de jaren zestig een enorme bloei. Mensen kochten niet alleen designerparfums, maar ontdekten ook een geheel nieuwe wereld van drogisterijparfums.Deze publicatie maakt deel uit van onze reeks artikelen over de geschiedenis van parfum in de jaren '60, '70, '80 en '90.
De opkomst van de televisie
Interessant genoeg waren deze laatste niet afhankelijk van de zichtbaarheid op de schappen in fysieke winkels. In plaats daarvan zorgden gedrukte advertenties, en nog belangrijker, de opkomst van de televisie, samen met mond-tot-mondreclame voor een stijging van hun omzet. Om dit in perspectief te plaatsen: in 1960 werden vier debatten tussen de twee presidentskandidaten (Kennedy en Nixon) in het hele land uitgezonden, wat de manier waarop presidenten campagne voerden ingrijpend veranderde. In 1963 streefde de televisie de kranten voorbij en werd daarmee de favoriete nieuwsbron in de VS. Coty, Bonne Bell, Houbigant, Max Factor, Prince Matchabelli, Dana en Jovan waren enkele van de populaire drogisterijmerken in de jaren 60, en veel van hun creaties worden vandaag de dag als klassiekers beschouwd. Ze verwierven destijds grote bekendheid vanwege hun vernieuwende karakter en betaalbaarheid.
Gendergebonden reclame
Het is belangrijk om op te merken dat alle geuren als unisex werden beschouwd totdat de schoonheidsindustrie in de jaren ’60 begon met het promoten van genderspecifieke reclames. Zelfs luxemerken als Chanel, Hermès en Dior begonnen hun marketingcampagnes op te voeren en probeerden mannen en vrouwen afzonderlijk aan te spreken. Deze trend zette zich voort tot aan de opkomst van genderneutrale geuren in de afgelopen jaren. Muskus, patchouli en sandelhout werden de vaste waarden onder de parfums van dit decennium, en oosterse geuren waren een ware rage. De jongere generatie wilde ontdekken wat er nog meer te vinden was dan de geliefde, elegante parfums van hun oudere generaties. Vooral muskus kwam voor in veel drogisterijparfums die werden gepromoot als alternatieven volgens het motto ‘jij, maar dan beter’. Geurliefhebbers begonnen rond deze tijd zelfs te experimenteren met etherische oliën. De mode en schoonheidstrends uit de jaren zestig duiken al een tijdje weer op in recente trends. Als jij ook nostalgisch bent naar de geurcultuur van de jaren zestig, zul je deze terugblik op de populairste geuren van dat decennium geweldig vinden.
Diorissimo van Dior (1956)
Het parfum, dat in de jaren ’50 op de markt kwam, kwam pas echt tot zijn recht toen de jaren ’60 aanbraken. Het was fris, groen en luchtig en wist het ‘tweede huid’-gevoel van muskusparfums heel goed te vangen. Met prachtige bloemige geurnoten in het hart, waarbij lelietje-van-dalen het meest opvalt, was Diorissimo perfect voor overdag. Het parfum is fris en stralend als een bedauwde lentemorgen en bevat ook ylang-ylang, amaryllis, boronia en jasmijn.Christian Dior beschouwde lelietje-van-dalen als een symbool van hoop, geluk en vreugde. Voor hem was Diorissimo een revolutionaire interpretatie van de bloem, bedoeld om af te wijken van de zoete bloemenparfums die op de markt waren. De geur omhult de drager zacht en sensueel.
Aramis van Aramis (1966)
Aramis wordt nog steeds beschouwd als een van de meest iconische herenparfums aller tijden. Deze klassieker wordt nog steeds gedragen door verfijnde mannen die indruk willen maken. Deze traditionele mix van houttonen, aardse accenten en patchouli ruikt krachtig en mannelijk, waardoor de drager zich zelfverzekerd en sterk voelt.De topnoot wordt gedomineerd door sprankelende citrusvruchten zoals bergamot, maar de salie in het hart geeft de geur diepte. In de basisnoot vormt koud en zacht leer een harmonieuze melange met eikenmos. Het lijdt geen twijfel dat Aramis de tand des tijds heeft doorstaan, want zelfs vandaag de dag ruikt het nog steeds niet gedateerd.
Caleche van Hermès (1961)
Hermès bracht in de jaren zestig zijn allereerste damesparfum op de markt. Caleche was bedoeld voor elegante en verfijnde vrouwen die met hun parfum een vrouwelijk en verleidelijk gevoel wilden uitstralen. De bloemige aldehydische geur was licht en fris, maar had een ongelooflijke sillage. Caleche was veelzijdig en luxueus en trok meteen de aandacht van de vrouwen uit de jaren 60. Een van de belangrijkste verkoopargumenten voor de geur was dat hij net iets anders rook dan de traditionele bloemige aldehydische mengsels. Na een opening met heldere citrusnoten zoals bergamot en oranjebloesem, ontwikkelt de geur zich tot een combinatie van sensuele jasmijn en rijke ylang-ylang. Cederhout en eikenmos geven de basisnoot extra diepte.
Arpege van Lanvin (1927)
Deze volle, aldehydische floriental werd eind jaren ’20 geïntroduceerd, maar werd pas in de jaren ’60 enorm populair. Het behield het luchtige, elegante karakter van bloemige geuren, maar voegde daar rijke, oosterse accenten aan toe. Arpège was zoet, houtachtig en helder en was een vaste waarde voor overdag, maar kon naadloos overgaan in de avond. Terwijl de topnoot werd gedomineerd door aldehyden, lelietje-van-dalen, kamperfoelie, neroli en bergamot, bestond het hart uit een prachtige mix van jasmijn, ylang-ylang, geranium, iris en roos. Romig sandelhout, warme amber, zuivere muskus en aardse patchouli vormden de basis. Arpège werd in de jaren 90 opnieuw samengesteld en wordt vandaag de dag nog steeds gedragen.
Musk van Alyssa Ashley (1969)
Trouw aan de geest van de jaren ’60 kroonde deze geur muskus tot koningin en werd een daverend succes. Musk van Alyssa Ashley was een ode aan de oosterse filosofieën van dat decennium en bevatte meer dan honderd van ’s werelds beste ingrediënten. De warme en sensuele geur is houtachtig en bloemig, met citrusnoten op de achtergrond die een speels element toevoegen. De topnoot werd gekenmerkt door bergamot, terwijl het hart bestond uit ylang-ylang, jasmijn, roos en geranium. Muskus, tonkaboon en iris in de basisnoot maken deze geur onmiskenbaar verleidelijk. Alyssa Ashley bracht dit parfum op de markt als unisex, en dat bleek voor hen de juiste beslissing te zijn.
Brut van Fabergé (1968)
Deze smaragdgroene fles is zelfs vandaag de dag nog herkenbaar. Brut, een onbetwistbare klassieker, werd aan het einde van de jaren ’60 de kenmerkende geur voor veel mannen. De kruidige, aromatische geur – elegant, mannelijk en veelzijdig – was een fougère met een citrusachtige topnoot, een bloemig hart en een houtachtige basisnoot.
Monsieur Balmain van Balmain (1964)
Deze vintage geur was zeer aromatisch en rijk aan textuur. Hoewel de geur in de topnoot fris en stralend is, komen in het hart zware bloemige geurnoten naar voren. Tot slot paste de houtachtige, muskusachtige basis perfect bij het geurprofiel van de jaren ’60, waardoor er veel vraag naar was.
Madame Rochas van Helene Rochas (1960)
Madame Rochas, een schitterend bloemig aldehydeparfum voor vrouwen, maakte een krachtige indruk. Met een bloemig spektakel en een lawine van houtachtige muskus in de basisnoot was deze complexe geur de belichaming van vrouwelijkheid. Met aldehyden, bergamot, citroen en neroli in de topnoot, neigde de geur sterk naar een exotische mix van jasmijn, roos, tuberoos, ylang-ylang, lelietje-van-dalen, viooltje en narcis. De basisnoot bestond uit romig sandelhout, aardse vetiver en warme muskus.
Aqua Manda (1969)
We hebben de originele advertentie uit de jaren ’60 niet kunnen vinden, maar hier is een kleurrijke advertentie uit de jaren ’70:
Met patchouli als dominante geurnoot schoot Aqua Manda na de lancering razendsnel omhoog in populariteit. Deze unisexgeur, krachtig en rijk, belichaamde de zorgeloze levenshouding van de jaren ’60. Welke van deze geuren heb jij al eens geroken?
